इंद्रायणी एक्सप्रेसमध्ये माणुसकीचा झरा : एकजुटीने वाचवला एक जीव

Dainik Maval News : आजच्या तंत्रज्ञानप्रधान, गतीमान आणि अनेकदा स्वार्थी वाटणाऱ्या जीवनशैलीमध्ये माणुसकी, आपुलकी आणि सहकार्याचे दाखले फारच कमी वेळा पाहायला मिळतात. मात्र, 2 मे 2025 रोजी इंद्रायणी एक्सप्रेसमध्ये घडलेला एक प्रसंग हा त्या सगळ्याचा अपवाद ठरला — आणि खऱ्या अर्थाने समाजधर्म काय असतो, हे दाखवून दिलं.

सकाळी साधारण 7:45 वाजता, इंद्रायणी एक्सप्रेसच्या D8 बोगीत असलेल्या एक प्रवासी, श्री. सुधीर (राहणार – मुलुंड) यांना कर्जत-लोणावळा दरम्यान अचानक हृदयविकाराचा झटका आला. त्यांच्या तब्येतीबाबतचा पहिला संदेश “इंद्रायणी पासधारक ग्रुप”वर 7:47 वाजता आला. हा संदेश पाहताच अनेकांनी त्वरित लक्ष दिलं. “D8 बोगीत पेशंट आहे, कृपया त्वरित मदत करा” या अलार्मने धावत्या रेल्वेतील D8-D9 मधील अनेक प्रवाशांना हलवून टाकलं.

7:55 वाजता, लोणावळा स्थानक गाठायच्या आधीच लोणावळा स्थानकावरील प्रवाशांनी आणि ग्रुप सदस्यांनी रेल्वे प्रशासनाशी संपर्क साधून आपत्कालीन मदतीची तयारी सुरू केली. या काळात बोगीत असलेल्या प्रवाशांनी श्री. सुधीर यांना तात्काळ प्राथमिक मदत देण्यास सुरुवात केली.

8:03 वाजता, इंद्रायणी एक्सप्रेस लोणावळा स्थानकात थांबली. तिथे आधीच तयार असलेल्या प्रवाशांनी (पासधारक ग्रुपचे सदस्य) कोणतीही वेळ न दवडता श्री. सुधीर यांना स्टेशनवरून सजगपणे “श्रद्धा हॉस्पिटल, लोणावळा” येथे हलवले.

या संपूर्ण मदतकार्यामध्ये देशमुख, मारुती, झुंजारराव, नितेश गायकवाड, सागर महाडीक, शिवदास केळकर, महेश हुंडारे आणि प्रणय अंभुरे आणि ज्या टीसी व डॉक्टरानी मदत केली आणि अन्य सहकारी मित्र यांचं विशेष योगदान होतं. यांच्यातील काहींनी हॉस्पिटलमध्ये थांबून तपासणीची खात्री केली, तर काहींनी उपचारानंतर श्री. सुधीर यांना त्यांच्या घरी, मुलुंड येथे कारने सुखरूप पोहोचवले.

संपूर्ण प्रसंगात माणुसकीचे खरे रूप दिसले. कुणाही अनोळखी व्यक्तीसाठी वेळ, ऊर्जा, संसाधन आणि काळजी देणारे प्रवासी म्हणजे समाजातले खरे हिरो. कोणतीही वैयक्तिक ओळख नसताना, केवळ एक मेसेज आणि सहवेदना यांच्या जोरावर त्यांनी एक जीव वाचवला.

हा केवळ एक अपघाती क्षण नव्हता, तर समाज म्हणून आपली सजगता, तत्परता आणि माणुसकीची खरी परीक्षा होती — आणि आपण ती उत्तमरीत्या पार केली. या नायकांना सलाम, आणि आपण सगळ्यांनी या प्रेरणादायी घटनेतून शिकावं — संकटाच्या क्षणी एकमेकांच्या मदतीला धावणं, हाच खरा समाजधर्म!